Panda's space

หลังจากผ่านเรื่องเศร้า มาได้เดือนกว่าๆ ชีวิตมันก็ยังไม่ได้ดีขึ้นเลย

เฮ้ออ เหนื่อยจัง พูดแล้วคิดถึงแกว่ะไผ่ ถ้าแกยังอยู่ ตอนนี้เราคงโทร

บ่นกะแกไปหลายรอบแล้ว... แต่ยังไงตอนนี้แกก็สบายแล้วสินะ

 

เรื่องงานที่ J&J หลังจากได้ลองอยู่ที่ทำงานวันละ 12 ชั่วโมง อาทิตย์

ละ 6 วันแล้ว รู้สึกว่าชีวิตหายไปเยอะเลย มันทำให้เราไม่ได้ขึ้นค่าย...

ที่สำคัญมันทำให้เราไม่ได้มีเวลานึกถึงไผ่ในช่วงที่มันไม่สบายมากๆ

เลยไม่ได้โทรไปหาบ่อยๆ เลยไม่รู้ว่ามันกำลังไม่สบายหนักอยู่ที่

โรงพยาบาล เลยไปหาไม่ทันเวลา กว่าจะรู้ตัวแล้วโทรไป มันก็ไม่รับรู้

ซะแล้ว เฮ้ออ พูดแล้วเศร้าหว่ะ แต่ก็ยังดีนะที่ยังได้ไปหาตอนวันสุดท้าย

ถึงมันจะไม่รับรู้แล้วก้อเหอะ ไม่งั้นคงจะรู้สึกแย่กว่านี้

 

ตอนนี้ก็ 4ทุ่มแล้ว ได้เวลานอนอีกแล้ว หลังจากที่หยุดวิสาขบูชา 1 วัน

ก็กลับเข้าสู่วงจรชีวิตแบบเดิมๆอีกที

 

5.00             ตื่นนอน

5.30 - 6.15   ขึ้นรถบริษัท+หลับ

6.20             กินข้าว

6.30 - 18.30  เข้างาน+ทำงานๆ(แอบอู้เป็นบางครั้ง)

18.40           ขึ้นรถบริษัท+หลับ/ดู TV

20.00           ถึงบ้าน กินข้าวๆๆ

22.30           นอน

 

ใครอยากมีวงจรชีวิตแบบนี้ เชิญสมัครงานที่นี่ได้นะ ยังอยากได้เพื่อน

อยู่เหมือนเดิม

 

ปล   เงินที่เพื่อนๆช่วยกันทำบุญให้ไผ่อ่ะ ตอนแรกปรึกษากันว่าจะให้เป็น

       เงินสมทบสร้างพระพุทธรูปที่ครอบครัวเค้าจะสร้าง เป็นพระพุทธรูป

       นาคปรกหน้าตัก 39 นิ้ว ที่พัทลุง เพราะว่าเราเพิ่งจะโอนไป ถ้าจะให้

       ไปช่วยงานไผ่เนี่ย เราว่ามันจะช้าไปแล้ว แต่ตอนนี้ได้ข่าวว่าเค้าได้

       เงินครบแล้ว เราเลยขอให้เอาเงินที่ได้ทั้งหมดประมาณ 15000 กว่า

       บาท ให้ครอบครัวเค้าเป็นค่ารักษาไผ่ตอนที่ไม่สบายนะ เพราะว่าค่า

       รักษาทั้งหมดมันเยอะมากประมาณ 2 ล้านบาท เงินที่ได้มานี้ ถึงมันจะ

       ไม่เยอะถ้าเทียบกับค่ารักษาทั้งหมด แต่ก็น่าจะช่วยอะไรเค้าได้บ้าง

       ยังไงก็ขอบคุณเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆทุกคนมากๆเลยนะ ที่ช่วยโอนเงินมาให้

       ครอบครัวไผ่ฝากขอบคุณทุกๆคนด้วยจ้า

 

 

 

 

     

ในที่สุด เกรดก็ออกครบจนได้ โปรเจคได้ A มาอย่าง

ไม่น่าเชื่อ ตอนแรกหวังไว้แค่เกิน B ดีใจสุดๆเลย

 

เคยคิดไว้ว่าอยากจบด้วยเกรดถึง 3 พอเปิดดูเกรดแทบ

จะกรี๊ด 3.00 พอดีเลยหว่ะ 555 

 

ช่วงนี้ก็ต้องรีบพักผ่อนๆๆ เก็บแรงไว้เยอะๆ เพราะเดือน

หน้าจะต้องเข้างาน 6.30 แล้ว จะไหวมั้ยเนี่ยเรา ชักจะกลัว

นี่ขนาดยังไม่ได้ทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน น้ำหนักก็ลดซะแล้ว

 

ตอนนี้เซ็งมากๆ ตอนแรกกะจะขึ้นค่ายหรือสัมมนา ชวก.

วันที่ 5-7 เมษา แต่เพิ่งรู้ว่าไม่ได้หยุดวันที่ 7 เสียใจอะ

ช่างมันเหอะ มาถึงขั้นนี้แล้ว เค้าสั่งไรก็ต้องทำต่อไป

 

อยากจะบอกว่า ไปทำงานแล้วเหงามาก ไม่มีเด็กเข้าใหม่

เลยซักคน ถ้าใครยังไม่มีงาน มาสมัคร johnson เหอะนะ

อยากได้เพื่อนมากๆๆ (พูดจริงๆ)

 

 

 

เริ่มต้นชีวิตการทำงาน.....

 

เริ่มงานวันแรกด้วยความตื่นเต้น พี่ HR บอกว่ารถจอดที่โลตัส

อ่อนนุช 6.30น. ไอ้เราก็หลงเชื่อ ชิ มาหลอกเราได้  เราก็ไป

แต่เช้า เห็นรถตู้จอดอยู่ก็ถามพี่คนขับว่าใช่รถของ Johnson ป่าว

คนขับ แล้วมันก็เมาๆ ตอบว่า "ใช่ ขึ้นเลยๆๆ" เราก็ขึ้นสิ แต่พอ

ขึ้นไปถึงก็เริ่มรู้สึกแปลกๆ ถามคนในรถ ปรากฏว่ามันเป็นรถของ

บริษัท Double A!!! จะบ้าตาย  โชคดีนะเนี่ยที่วันแรกพ่อรออยู่

พ่อเลยไปส่งที่บริษัท

 

พอไปถึงก็ไปนั่งรอๆๆ ได้คุยกะหัวหน้าแปปนึง เค้าบอกว่า หน้าที่เรา

คือ ให้แทนตำแหน่ง OEE ซึ่งพี่ที่ทำอยู่ เค้าจะย้ายแผนกแล้ว!!  แต่

ช่วงแรกๆเค้าจะมา train ให้ ก็งงดิ เพิ่งเข้ามา จะให้มาแทนเลยได้ไง

แล้วก็ทำคนเดียวด้วยนะ ไม่มีคนช่วย เฮ้ออ ถ้าพี่เค้าไปเมื่อไหร่ ตายแน่ๆ

ตอนนี้ ก็ได้แต่พยายามอ้อนๆพี่เค้าให้อยู่ช่วยนานๆ  พอคุยกะหัวหน้า

เสร็จเค้าก็ให้เข้าประชุมด้วยเลย ซะงั้นอ่า ก็ยังงงๆ ไม่ค่อยรู้เรื่องกะเค้า

หรอก แต่ก็แอบสังเกตบุคลิกของหลายๆคน ส่วนมากก็ฮาๆดีแหละ น่า

จะทำงานด้วยไม่ยาก (มั้ง)

 

พอตอนบ่าย คนที่สัมภาษณ์เราเค้าเรียกไปคุยอีกที เค้าบอกว่าเวลาทำงาน

เดิมที่เค้าบอกเรา เค้าเข้าใจผิด จริงๆเราต้องทำงาน 6.30 - 18.30 น.

แถมต้องทำวันเสาร์ เวลาเดียวกันนี้แหละ ทำงานเป็นกะ เหมือนพนักงานใน

 line เราก็ เฮ้ย!! ซวยละ ตัดสินใจอยู่ 2 วัน ว่าจะทำดีมั้ย แต่ในที่สุดก็

"ลองดูก็ได้วะ"

 

วันที่ 3 ซึ่งก็คือวันนี้ วันที่ตัดสินใจได้แล้ว ก็เริ่มเข้า line รู้สึกว่างานน่า

สนใจดีนะ แต่เราจะทำได้มั้ย ความรับผิดชอบอันมากมายมหาศาลที่เค้า

กำลังจะโยนมาให้เราทั้งหมด แต่ยังไงก็นะ..ไม่คิดมากแล้ว เอาเป็นว่า

พยายามทำให้ดีที่สุดก็พอละกัน ไม่ผ่านโปร ก็ช่างมันวะ ไม่ง้อ 555

 

ช่วงนี้ ยังไม่ได้เข้างาน 6.30 เพราะยังไม่ได้เข้า safety training เค้าไม่

อนุญาตให้ทำ ขนาดเข้า8โมง ยังเหนื่อยเลยอ่ะ --" แต่เราต้องทำให้ได้สิ

เพื่ออะไรหรอ "ไม่รู้เหมือนกัน" แค่อยากลองทำแหละ 

 

ตอนนี้รู้สึกเหมือนกำลังจะเอาชีวิตไปทิ้งที่ J&J มันคุ้มกันมั้ย กับการที่จะต้อง

เอาเวลาเกือบทั้งหมดในชีวิต ไปไว้ที่โน่น มีเวลานอน เวลาอยู่บ้านกะครอบครัว

เวลาไปเที่ยวกับเพื่อน น้อยลง หรือต้องเรียกว่าแทบจะไม่มีเลย ที่สำคัญ คือ

อาจจะ "อดขึ้นค่าย" ด้วย แต่ก็พอทำใจได้แล้วหละ

 

ถึงตอนนี้ เรื่องที่เรายังกังวลอยู่ คือเรื่องการเดินทางแต่เช้าตรู่ ตอนนี้มีทางเลือก

ทางเดียวคือ ขับรถไป เพราะรถบริษัทจะมาตั้งแต่ตี5ครึ่ง มันมืดเกินไป ที่จะออก

จากบ้านคนเดียว  แต่ว่าไอ้ขับรถเนี่ย ใช่ว่าจะขับเป็นนะ (ถึงจะมีใบขับขี่แล้วก็เหอะ)

เออ ชีวิตนี้จะรอดมั้ยวะ ต้องรีบหัดขับรถใหม่โดยด่วน

 

ทำงานหนักขนาดนี้ เค้าก็ให้ OT เยอะแหละ ฟังพี่ๆเค้าแล้วก็ เยอะจริงๆอะ แต่

ได้มาแล้วไง จะได้ใช้มั้ยเนี่ย วันอาทิตย์ซึ่งเป็นวันว่างวันเดียวในชีวิต คงนอน

ตายอยู่ที่บ้านอย่างแน่นอน ดีเนอะ

 

สุดท้ายนี้ ขอบอกเพื่อนๆทุกคนว่า ถ้าจะนัดเที่ยว ช่วยนัดคืนวันเสาร์นะ หรือตามวัน

หยุดต่างๆนะ ขอร้องๆๆไม่งั้น เราคงอดไปแน่ๆ ถ้านัดกันวันอื่น จะถือว่าไม่อยากให้

เราไปนะ ชิ    

 

PS 1 เพื่อนๆคนใดแวะเวียนมาแถวๆลาดกระบัง กรุณาแวะเยี่ยมผมด้วยนะค้าบบ

PS 2 ฝน ถ้ามีโอกาสเราจะแวะไปหาแกถึงร้านเลยนะ ^^

 

 

วันนี้เพิ่งกลับจากเที่ยวสงกรานต์เองแหละ อยากนอนมาก

 

เพ้อเจ้อใหญ่แล้ว พอดีกว่า ไว้ทำงานแล้วค่อยมาเล่าใหม่  

ตอนนี้ ว่างมากถึงมากที่สุด เขียน 3 เรื่องในวันเดียว

เท่ป่ะๆๆ ก็เบื่อนี่หว่า พอเริ่มดึกเพื่อนๆที่ทำงานแล้วก้อ

หนีไปนอนกันหมด เฮ้ออ เซ็ง

 

พอดีนึกเรื่องออกเรื่องนึง เป็นเรื่องน่าแปลกใจสุดๆ

 

มีใครเคยรู้บ้างมั้ยว่า ในแถบชื่อ sheet ของ excel

มันพิมพ์ตัว "ซ" ไม่ได้ !!!

 

แปลกป่ะ มันไม่ได้จริงๆนะ ไม่เชื่อลองดูสิ

 

แต่เราไม่ได้แปลกใจแค่นั้นหรอก เราแปลกใจที่ว่า

ใช้ excel มาตั้งหลายปี ทำไมเราไม่เคยพิมพ์ "ซ"

ลงตรงนั้นเลย

 

โง่อยู่ประมาณ 2-3 วัน เมื่อกี้พี่โรสเพิ่งหา solutionได้

พี่โรสบอกว่า... มันพิมพ์ไม่ได้ แต่มัน copy-paste ได้นะ

ฉลาดสุดๆเลย ขอบคุณคร้าบบบ

 

เอ๊ะ มาเขียนอะไรเนี่ย ไร้สาระ !!!