หลังจากผ่านเรื่องเศร้า มาได้เดือนกว่าๆ ชีวิตมันก็ยังไม่ได้ดีขึ้นเลย

เฮ้ออ เหนื่อยจัง พูดแล้วคิดถึงแกว่ะไผ่ ถ้าแกยังอยู่ ตอนนี้เราคงโทร

บ่นกะแกไปหลายรอบแล้ว... แต่ยังไงตอนนี้แกก็สบายแล้วสินะ

 

เรื่องงานที่ J&J หลังจากได้ลองอยู่ที่ทำงานวันละ 12 ชั่วโมง อาทิตย์

ละ 6 วันแล้ว รู้สึกว่าชีวิตหายไปเยอะเลย มันทำให้เราไม่ได้ขึ้นค่าย...

ที่สำคัญมันทำให้เราไม่ได้มีเวลานึกถึงไผ่ในช่วงที่มันไม่สบายมากๆ

เลยไม่ได้โทรไปหาบ่อยๆ เลยไม่รู้ว่ามันกำลังไม่สบายหนักอยู่ที่

โรงพยาบาล เลยไปหาไม่ทันเวลา กว่าจะรู้ตัวแล้วโทรไป มันก็ไม่รับรู้

ซะแล้ว เฮ้ออ พูดแล้วเศร้าหว่ะ แต่ก็ยังดีนะที่ยังได้ไปหาตอนวันสุดท้าย

ถึงมันจะไม่รับรู้แล้วก้อเหอะ ไม่งั้นคงจะรู้สึกแย่กว่านี้

 

ตอนนี้ก็ 4ทุ่มแล้ว ได้เวลานอนอีกแล้ว หลังจากที่หยุดวิสาขบูชา 1 วัน

ก็กลับเข้าสู่วงจรชีวิตแบบเดิมๆอีกที

 

5.00             ตื่นนอน

5.30 - 6.15   ขึ้นรถบริษัท+หลับ

6.20             กินข้าว

6.30 - 18.30  เข้างาน+ทำงานๆ(แอบอู้เป็นบางครั้ง)

18.40           ขึ้นรถบริษัท+หลับ/ดู TV

20.00           ถึงบ้าน กินข้าวๆๆ

22.30           นอน

 

ใครอยากมีวงจรชีวิตแบบนี้ เชิญสมัครงานที่นี่ได้นะ ยังอยากได้เพื่อน

อยู่เหมือนเดิม

 

ปล   เงินที่เพื่อนๆช่วยกันทำบุญให้ไผ่อ่ะ ตอนแรกปรึกษากันว่าจะให้เป็น

       เงินสมทบสร้างพระพุทธรูปที่ครอบครัวเค้าจะสร้าง เป็นพระพุทธรูป

       นาคปรกหน้าตัก 39 นิ้ว ที่พัทลุง เพราะว่าเราเพิ่งจะโอนไป ถ้าจะให้

       ไปช่วยงานไผ่เนี่ย เราว่ามันจะช้าไปแล้ว แต่ตอนนี้ได้ข่าวว่าเค้าได้

       เงินครบแล้ว เราเลยขอให้เอาเงินที่ได้ทั้งหมดประมาณ 15000 กว่า

       บาท ให้ครอบครัวเค้าเป็นค่ารักษาไผ่ตอนที่ไม่สบายนะ เพราะว่าค่า

       รักษาทั้งหมดมันเยอะมากประมาณ 2 ล้านบาท เงินที่ได้มานี้ ถึงมันจะ

       ไม่เยอะถ้าเทียบกับค่ารักษาทั้งหมด แต่ก็น่าจะช่วยอะไรเค้าได้บ้าง

       ยังไงก็ขอบคุณเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆทุกคนมากๆเลยนะ ที่ช่วยโอนเงินมาให้

       ครอบครัวไผ่ฝากขอบคุณทุกๆคนด้วยจ้า

 

 

 

 

     

ในที่สุด เกรดก็ออกครบจนได้ โปรเจคได้ A มาอย่าง

ไม่น่าเชื่อ ตอนแรกหวังไว้แค่เกิน B ดีใจสุดๆเลย

 

เคยคิดไว้ว่าอยากจบด้วยเกรดถึง 3 พอเปิดดูเกรดแทบ

จะกรี๊ด 3.00 พอดีเลยหว่ะ 555 

 

ช่วงนี้ก็ต้องรีบพักผ่อนๆๆ เก็บแรงไว้เยอะๆ เพราะเดือน

หน้าจะต้องเข้างาน 6.30 แล้ว จะไหวมั้ยเนี่ยเรา ชักจะกลัว

นี่ขนาดยังไม่ได้ทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน น้ำหนักก็ลดซะแล้ว

 

ตอนนี้เซ็งมากๆ ตอนแรกกะจะขึ้นค่ายหรือสัมมนา ชวก.

วันที่ 5-7 เมษา แต่เพิ่งรู้ว่าไม่ได้หยุดวันที่ 7 เสียใจอะ

ช่างมันเหอะ มาถึงขั้นนี้แล้ว เค้าสั่งไรก็ต้องทำต่อไป

 

อยากจะบอกว่า ไปทำงานแล้วเหงามาก ไม่มีเด็กเข้าใหม่

เลยซักคน ถ้าใครยังไม่มีงาน มาสมัคร johnson เหอะนะ

อยากได้เพื่อนมากๆๆ (พูดจริงๆ)

 

 

 

เริ่มต้นชีวิตการทำงาน.....

 

เริ่มงานวันแรกด้วยความตื่นเต้น พี่ HR บอกว่ารถจอดที่โลตัส

อ่อนนุช 6.30น. ไอ้เราก็หลงเชื่อ ชิ มาหลอกเราได้  เราก็ไป

แต่เช้า เห็นรถตู้จอดอยู่ก็ถามพี่คนขับว่าใช่รถของ Johnson ป่าว

คนขับ แล้วมันก็เมาๆ ตอบว่า "ใช่ ขึ้นเลยๆๆ" เราก็ขึ้นสิ แต่พอ

ขึ้นไปถึงก็เริ่มรู้สึกแปลกๆ ถามคนในรถ ปรากฏว่ามันเป็นรถของ

บริษัท Double A!!! จะบ้าตาย  โชคดีนะเนี่ยที่วันแรกพ่อรออยู่

พ่อเลยไปส่งที่บริษัท

 

พอไปถึงก็ไปนั่งรอๆๆ ได้คุยกะหัวหน้าแปปนึง เค้าบอกว่า หน้าที่เรา

คือ ให้แทนตำแหน่ง OEE ซึ่งพี่ที่ทำอยู่ เค้าจะย้ายแผนกแล้ว!!  แต่

ช่วงแรกๆเค้าจะมา train ให้ ก็งงดิ เพิ่งเข้ามา จะให้มาแทนเลยได้ไง

แล้วก็ทำคนเดียวด้วยนะ ไม่มีคนช่วย เฮ้ออ ถ้าพี่เค้าไปเมื่อไหร่ ตายแน่ๆ

ตอนนี้ ก็ได้แต่พยายามอ้อนๆพี่เค้าให้อยู่ช่วยนานๆ  พอคุยกะหัวหน้า

เสร็จเค้าก็ให้เข้าประชุมด้วยเลย ซะงั้นอ่า ก็ยังงงๆ ไม่ค่อยรู้เรื่องกะเค้า

หรอก แต่ก็แอบสังเกตบุคลิกของหลายๆคน ส่วนมากก็ฮาๆดีแหละ น่า

จะทำงานด้วยไม่ยาก (มั้ง)

 

พอตอนบ่าย คนที่สัมภาษณ์เราเค้าเรียกไปคุยอีกที เค้าบอกว่าเวลาทำงาน

เดิมที่เค้าบอกเรา เค้าเข้าใจผิด จริงๆเราต้องทำงาน 6.30 - 18.30 น.

แถมต้องทำวันเสาร์ เวลาเดียวกันนี้แหละ ทำงานเป็นกะ เหมือนพนักงานใน

 line เราก็ เฮ้ย!! ซวยละ ตัดสินใจอยู่ 2 วัน ว่าจะทำดีมั้ย แต่ในที่สุดก็

"ลองดูก็ได้วะ"

 

วันที่ 3 ซึ่งก็คือวันนี้ วันที่ตัดสินใจได้แล้ว ก็เริ่มเข้า line รู้สึกว่างานน่า

สนใจดีนะ แต่เราจะทำได้มั้ย ความรับผิดชอบอันมากมายมหาศาลที่เค้า

กำลังจะโยนมาให้เราทั้งหมด แต่ยังไงก็นะ..ไม่คิดมากแล้ว เอาเป็นว่า

พยายามทำให้ดีที่สุดก็พอละกัน ไม่ผ่านโปร ก็ช่างมันวะ ไม่ง้อ 555

 

ช่วงนี้ ยังไม่ได้เข้างาน 6.30 เพราะยังไม่ได้เข้า safety training เค้าไม่

อนุญาตให้ทำ ขนาดเข้า8โมง ยังเหนื่อยเลยอ่ะ --" แต่เราต้องทำให้ได้สิ

เพื่ออะไรหรอ "ไม่รู้เหมือนกัน" แค่อยากลองทำแหละ 

 

ตอนนี้รู้สึกเหมือนกำลังจะเอาชีวิตไปทิ้งที่ J&J มันคุ้มกันมั้ย กับการที่จะต้อง

เอาเวลาเกือบทั้งหมดในชีวิต ไปไว้ที่โน่น มีเวลานอน เวลาอยู่บ้านกะครอบครัว

เวลาไปเที่ยวกับเพื่อน น้อยลง หรือต้องเรียกว่าแทบจะไม่มีเลย ที่สำคัญ คือ

อาจจะ "อดขึ้นค่าย" ด้วย แต่ก็พอทำใจได้แล้วหละ

 

ถึงตอนนี้ เรื่องที่เรายังกังวลอยู่ คือเรื่องการเดินทางแต่เช้าตรู่ ตอนนี้มีทางเลือก

ทางเดียวคือ ขับรถไป เพราะรถบริษัทจะมาตั้งแต่ตี5ครึ่ง มันมืดเกินไป ที่จะออก

จากบ้านคนเดียว  แต่ว่าไอ้ขับรถเนี่ย ใช่ว่าจะขับเป็นนะ (ถึงจะมีใบขับขี่แล้วก็เหอะ)

เออ ชีวิตนี้จะรอดมั้ยวะ ต้องรีบหัดขับรถใหม่โดยด่วน

 

ทำงานหนักขนาดนี้ เค้าก็ให้ OT เยอะแหละ ฟังพี่ๆเค้าแล้วก็ เยอะจริงๆอะ แต่

ได้มาแล้วไง จะได้ใช้มั้ยเนี่ย วันอาทิตย์ซึ่งเป็นวันว่างวันเดียวในชีวิต คงนอน

ตายอยู่ที่บ้านอย่างแน่นอน ดีเนอะ

 

สุดท้ายนี้ ขอบอกเพื่อนๆทุกคนว่า ถ้าจะนัดเที่ยว ช่วยนัดคืนวันเสาร์นะ หรือตามวัน

หยุดต่างๆนะ ขอร้องๆๆไม่งั้น เราคงอดไปแน่ๆ ถ้านัดกันวันอื่น จะถือว่าไม่อยากให้

เราไปนะ ชิ    

 

PS 1 เพื่อนๆคนใดแวะเวียนมาแถวๆลาดกระบัง กรุณาแวะเยี่ยมผมด้วยนะค้าบบ

PS 2 ฝน ถ้ามีโอกาสเราจะแวะไปหาแกถึงร้านเลยนะ ^^

 

 

วันนี้เพิ่งกลับจากเที่ยวสงกรานต์เองแหละ อยากนอนมาก

 

เพ้อเจ้อใหญ่แล้ว พอดีกว่า ไว้ทำงานแล้วค่อยมาเล่าใหม่  

ตอนนี้ ว่างมากถึงมากที่สุด เขียน 3 เรื่องในวันเดียว

เท่ป่ะๆๆ ก็เบื่อนี่หว่า พอเริ่มดึกเพื่อนๆที่ทำงานแล้วก้อ

หนีไปนอนกันหมด เฮ้ออ เซ็ง

 

พอดีนึกเรื่องออกเรื่องนึง เป็นเรื่องน่าแปลกใจสุดๆ

 

มีใครเคยรู้บ้างมั้ยว่า ในแถบชื่อ sheet ของ excel

มันพิมพ์ตัว "ซ" ไม่ได้ !!!

 

แปลกป่ะ มันไม่ได้จริงๆนะ ไม่เชื่อลองดูสิ

 

แต่เราไม่ได้แปลกใจแค่นั้นหรอก เราแปลกใจที่ว่า

ใช้ excel มาตั้งหลายปี ทำไมเราไม่เคยพิมพ์ "ซ"

ลงตรงนั้นเลย

 

โง่อยู่ประมาณ 2-3 วัน เมื่อกี้พี่โรสเพิ่งหา solutionได้

พี่โรสบอกว่า... มันพิมพ์ไม่ได้ แต่มัน copy-paste ได้นะ

ฉลาดสุดๆเลย ขอบคุณคร้าบบบ

 

เอ๊ะ มาเขียนอะไรเนี่ย ไร้สาระ !!!

 

 

ตอนนี้ว่างมากจริงๆนะเนี่ย เบื่อมากเลยด้วย อยากขึ้นค่ายยย

แต่ขึ้นไม่ได้ ทำไมน่ะหรอ สาเหตุมากมายล้านแปดประการ

คิดแล้วก้อเซ็ง

 

ตอนกลางวันก้อไม่มีเพื่อน คนที่ได้งานแล้วก้อทำงาน คนยังไม่ได้

งานก้ออยู่ค่าย แถมยังมีเพื่อนบางคนหนีไปเมืองนอกอีก ชิ!!!

 

เบื่อๆๆๆ เซ็งๆๆๆ จะเริ่มงานวันที่ 17 ไปทำไม ทำไมไม่เริ่มต้นเดือนวะ

ยังไม่อยากทำงาน ยังไม่หายเหนื่อยเลย

 

 

 

 

 

 

 

เป็นครั้งแรกในเกือบครึ่งปีที่ผ่านมา ที่รู้สึกว่างมาก ไม่มีอะไรทำ
ในที่สุดไอ้โปรเจคบ้าๆนี่ ก็ออกไปจากชีวิตซะที เฮ้อ!!! ชีวิตนี้
จะไม่ทำโปรเจคอะไรแบบนี้อีกแล้ว

 

ย้อนกลับไปเล่าเรื่อง วันที่ 5 เม.ย. วันที่จะต้องจดจำไปชั่วชีวิต!!
วันนั้นเป็นวัน present  "Senior Project" นั่นเอง

คืนก่อน present ซ้อมpresent ทางโทรศัพท์ไปแค่ครั้งเดียว
ยังไม่คล่องเลย แถมใช้เวลาไป 1 ชั่วโมง (อ.ให้แค่ 20 นาที)
เฮ้ออ ก้อได้วะ ไปซ้อมเอาพรุ่งนี้เช้าก้อได้

 

มาถึงตอนเช้าอ.เป็ด นัดตอน 9.30 ไปถึงก้อปามาน 8.30
กว่าๆ แต่ยังไม่ได้ print รายงานเลย ต้องรีบเข้าห้องคอมไปจัดการ
ก่อนรีบๆๆๆ จนขึ้นไปถึงห้อง present เกือบๆ 9.30 ยังเหนื่อยอยู่
เลย แถมยังโง่ set เครื่องไม่เป็นอีก ต้องเสียเวลาโทรถามชาวบ้าน
ซักพักโทรไปหาอ.เป็ด ปรากฏว่าเลื่อนเป็น 10 โมง ถือว่าโชคดีไป
เพราะยังไม่ได้ซ้อมอะไรเพิ่มเติมเลยซักนิดเดียว แถมอาจารย์ยังเดิน
มาดู powerpoint ก่อนแล้วบ่นๆว่ามันเยอะเกินไป - -" (ก็อาจารย์
ให้ผมทำเยอะจริงๆนี่คร้าบ แล้วผมจะไปpresent ทันได้ไง) แต่ก้อ
ช่างมันแล้ว อ.บอกให้ทำตามที่ซ้อมมา (ผมซ้อมมา 1 ชั่วโมงนะคร้าบ
อ.อาจจะยังไม่รู้)

 

ตอน present ก้อรีบๆ รู้ตัวว่าพูดไม่รู้เรื่อง+เร็วมากจนแทบไม่ได้หายใจ
คาดว่าอาจารย์ที่เป็นกรรมการอีก 2 คน จะฟังไม่รู้เรื่องอย่างแน่นอน แล้ว
การ present ก็จบลงภายในเวลาครึ่งชั่วโมง (ดีใจมาก)

 

พอ present เสร็จกรรมการก้อถามคำถาม ก้อตอบๆไปโง่ๆ จนอ.เป็ด เริ่ม
ทนไม่ได้ ตอบแทนให้หมดเลย ก้อดีๆๆ  แต่โดนกรรมการสั่งให้เพิ่มเติม
รายงาน(ที่print ไปแล้ว) ขี้เกียจมากๆ + รู้ว่าอ.เป็ดๆไม่สนรายงานอยู่แล้ว
เลยเติมๆอีกประมาณ 4 บรรทัด แล้วprint ส่ง -- จริงๆไม่แก้ยังได้เลย
(เลวเนอะ)

 

พอส่งรายงานเรียบร้อย รู้สึกดีมาก เฮ้ออ เรียนจบซะที (ในขณะที่เพื่อนๆบางคน
เริ่มทำงานกันไปแล้ว) เออ จบก้อดีแล้วแหละ ไม่บ่นละ  เสร็จแล้วต้องรีบไป
Johnson&Johnson ต่อ ไปคุยเรื่องงาน

 

ไปถึงช้าไปนิดนึงเค้าเข้าประชุมไปแล้ว ต้องนั่งรอเป็นชั่วโมงเลย โคดจาง่วง+ปวดหัว

+หิวมาก+แอร์เย็น น่านอนมาก แต่นอนไม่ได้ เดี๋ยวเสียภาพพจน์ 555 จนเค้า
เลิกประชุมลงมาบอกว่ารับแล้ว คุยๆอีก 2-3 ประโยค แล้วก้อให้กลับบ้าน (เรียก
มาเพื่อแค่เนี้ยอะนะ) เออ ก้อดี จะได้รีบกลับไปนอน ไม่ไหวแล้วว

 

กลับมาถึงบ้าน กินๆๆ แล้วก้อนอน ตื่นมากินข้าวเย็น รู้สึกดีมาก  พอกินเสร็จ
อาบน้ำๆๆ ดูทีวี รีบนอน ปรากฏว่านอนไม่ได้ ต้องลุกขึ้นมาอ้วกตั้ง 2 ครั้ง เฮ้ออ
ไม่เคยคิดว่าจะทำอะไรเหนื่อยมากๆจนอ้วกได้เลยนะเนี่ย

 

แต่วันรุ่งขึ้นก้อยังอุตส่งห์มีแรงตื่นแต่เช้าไปเที่ยว Dreamworld ต่อ โดยไม่เป็น
อะไรเลย อิอิ เก่งปะ

 

เขียนมายาวขนาดนี้คงไม่มีใครอ่านจบ ช่างเหอะ ไม่สนใจอยู่แล้ว ไม่ได้อยากให้อ่าน
แค่อยากพิมพ์เฉยๆ ไม่มีอะไรทำ จบดีก่า เหนื่อย

 

PS1  ไม่อยากทำงาน อยากขึ้นค่ายโว้ยยย
PS2   อยากกินลาซาญญ่าอะ เลี้ยงหน่อยดิ
PS3   ขอให้เพื่อนๆที่กำลังเผชิญชะตากรรมกับอ. เป็ด ทำโปรเจคเสร็จเร็วๆนะ ^^
PS4   ขอให้น้องๆภาค IE ที่กำลังคิดจะทำโปรเจคกับคนดังกล่าว พิจารณาใหม่โดยด่วน!!!